: – )  : چقدر نخ‌نمایی.

: – {  : جدی؟

: – )  : آره همه نخ‌هات زده بیرون!

: – ؟  : کو؟

: – & : اینم یکی‌ش

پ.ن. هیچی

عشق بیماری است که از طریق چشم منتقل می‌شود.
پ.ن. نخطه

در فرهنگ ایرانی جایی برای کسی که اولین بار می خواهد کاری انجام دهد وجود ندارد، همه باید به شکل مادر زادی و از ازل به همه موضوعات عالم اشراف داشته باشند و اگر کسی بگوید “نمی داند” یا “بلد نیست” آدم حقیر و نا چیزی به شمار می رود و باید لال شود و لال بماند مگر آنکه به نحوی بمیرد. حتی اگر واقعا ندانی باید بگویی می دانی و جوری قضیه را به نفع خودت مصادره کنی! این است مایی که هستیم..

تماشاچی
خریدار ناز شما نیست،
ناز کننده دقت کن.

ادبیات برای آنان که به آنچه دارند خرسندند، برای آنان که از زندگی بدان گونه که هست راضی هستند، چیزی ندارد که بگوید. ادبیات خوراک جان‌های ناخرسند و عاصی است، زبان رسای ناسازگاران و پناهگاه کسانی است که به آنچه دارند خرسند نیستند.

چرا ادبیات، ماریو بارگاس یوسا، ترجمه عبدالله کوثری

دیگر کسی نمانده بود، می‌گفتیم باید هم به کسی که او را غارت کرده است دو دستی بچسبد، همانطوری که همه می‌چسبند.

یک گل سرخ برای امیلی،  ویلیام فاکنر، ترجمه نجف دریابندری 

تو دروغ بگویی
انگار بیشتر راست میگویی

دوس دارم، بدم بیاد!

به کسی چه ؟

بالاخره زمانی فرامی‌رسد که آدمی
مارک ال از رید می‌شود